POWRÓT

POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ SERWISU

Tichodroma muraria Pomurnik       Gatunek skrajnie nieliczny. W Polsce zaledwie kilkanaście par występuje w Tatrach i Pieninach. Dawniej gnieździł się też w Sudetach. Chroniony.

Pochodzenie i systematyka. Gatunek monotypowy, reprezentowany w Polsce przez dwie bardzo małe populacje wyspowe.        Rozmieszczenie. W Polsce gnieździ się w Tatrach, głównie Zachodnich i w Pieninach. Ostatnio informacje o polskich stanowiskach są bardzo skromne i fragmentaryczne, np. w Tatrach  na południowych stokach Raptawickiej Turni naliczono 6 par pomurników. Członkowie Klubu Wysokogórskiego z Krakowa corocznie latem spotykali tamże, ale tylko od strony Doliny Kościeliskiej, pojedyncze ptaki, a ponadto widywali je (pojedyncze okazy latem) na skałkach między Skrajną Turnią a Świnicą, na szczytach w rejonie Hali Gąsienicowej, na Kościelcu, na Cubrynie od północnej strony, Niżnych Rysach i Żabim Mnichu. Taternicy są zdania, że ,,dawniej" w Tatrach wysokich był przez nich częściej widywany.       Zmiany siedliskowe. Trudno uchwytne, nieznane.         Wielkość populacji wolno żyjącej. Szacunkowo polską populację w Tatrach i Pieninach ocenia się na 10-20 par, z tego większość występuje w ostoi tatrzańskiej.      Kierunek i prognoza zmian populacji. W Sudetach najprawdopodobniej zanikły wszystkie stanowiska pomurnika. Stan populacji tatrzańskiej jest niejasny. Od różnych obserwatorów (m. in. taterników) dochodzą od kilkudziesięciu lat sygnały, iż coraz rzadziej można spotkać tego ptaka w Tatrach Wysokich, co być może związane jest z jego lokalnymi przemieszczeniami i. fluktuacjami liczebności. Nie ma sygnałów o zmianach liczebności populacji pienińskiej. Obydwie populacje są jednak tak małe (łącznie po stronie polskiej i słowackiej żyje nie więcej niż 50 par lęgowych), że groźba ich zagłady pod wpływem nieprzewidzianego czynnika jest wysoce prawdopodobna.

Przyczyny wymierania. Nie są znane przyczyny wycofania się gatunku z Sudetów. W Tatrach i Pieninach natomiast nie udowodniono zanikania pomurnika.
Stosowane sposoby ochrony. Podlega ochronie gatunkowej, poza tym stanowisko w Tatrach Polskich chronione jest przez Tatrzański Park Narodowy, a w Pieninach - przez Pieniński Park Narodowy, oraz niektóre pobliskie rezerwaty przyrody, jak Homole i Biała Woda. Objęty Konwencją Berneńską.
Gatunek wymaga dokładnego zbadania, choćby regularnych inwentaryzacji dla sprecyzowania jego statusu i podjęcia ewentualnych zabiegów ochronnych.