POWRÓT

POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ SERWISU

Hieraaetus pennatus Orzełek włochaty       Najwyżej kilka par w północno- wschodniej części kraju, głównie w Puszczy Białowieskiej. Ściśle chroniony.

Pochodzenie i systematyka. Gatunek monotypowy. Prawdopodobnie wywodzi się ze strefy tropikal­nej, gdzie występuje wiele bardzo podobnych gatunków. Wyróżniono dwa podgatunki. W Europie występuje podgatunek nominatywny.       Rozmieszczenie. W Polsce pojedyncze pary gnieżdżą się w Puszczy Białowieskiej, a prawdopodobnie również w Kotlinie Biebrzy, na Mazurach i w okolicach Sobiboru.       Zmiany siedliskowe. Brak danych.       Wielkość populacji wolno żyjącej. Prawdopodobnie kilka par lęgowych.       Kierunek i prognoza zmian populacji. W Europie Wschodniej zaznacza się tendencja do rozszerzania zasięgu tego orzełka; możliwy jest nieznaczny wzrost jego liczebności.

Stosowane sposoby ochrony. Podlega ochronie gatunkowej. Część stanowisk leży w obrębie Białowieskiego Parku Narodowego. Podlega Konwencji Bońskiej i Berneńskiej.
Proponowane sposoby ochrony. Wprowadzenie dodatkowo specjalnej ochrony gniazd.
Najstarsza wiadomość o lęgu tego orla na ziemiach polskich pochodzi z 1875 r. z byłego powiatu Włodawa. W porze lęgowej dorosłe ptaki spotykano także w wielu innych częściach Lubelskiego. W XIX w. w różnych częściach Śląska zdobyto w okresach lęgowych trzy okazy. W pierwszej połowie XX w. notowany sporadycznie w Lubelskiem i na Mazurach, lecz nie wykazano w pełni udokumentowanych lęgów.