| |
POWRÓT
POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ SERWISU
|
Kilka stanowisk lęgowych tej mewy znajduje się tylko na północy kraju.
Gatunek o zmiennej liczebności, chroniony. |
|
|
Pochodzenie i systematyka. Gatunek monotypowy.
Rozmieszczenie. W Polsce ostatnio zarejestrowano trzy
stanowiska tego gatunku: 10 par gniazdowało nad jez. Drużno, gdzie po raz
pierwszy lęgi mewy małej stwierdzono w 1821 r. Odkryto na Bagnach Biebrzańskich
kolonię liczącą 51 par lęgowych. Ponadto na jez. Karpino k. Trzebieży
Szczecińskiej znaleziono 2 gniazda. Prawdopodobnie zdarzają się także
sporadyczne lęgi na jez. Łebsko, Gardno i na jez. Żarnowieckim.
Zmiany siedliskowe. Wszystkie stwierdzone w
kraju stanowiska lęgowe byty usytuowane na terenach zaliczanych do typowych
siedlisk tego gatunku; tereny te są narażone i w wielu miejscach podlegają bądź
naturalnemu zarastaniu, bądź przeobrażeniom antropogenicznym.
Wielkość populacji wolno żyjącej. W poszczególnych
latach liczebność mewy małej ulega znacznym wahaniom. W całym kraju żyje
maksimum 70-80 par lęgowych.
Kierunek i prognoza
zmian populacji. Wydaje się. że pomimo
zmiennej sytuacji gatunku na lęgowiskach, w bilansie ogólnokrajowym populacja
wykazuje zdolności utrzymywania się na niewysokim chwiejnym
poziomie. |
|
|
Stosowane sposoby
ochrony. Podlega ochronie
gatunkowej. Stanowisko na jez. Drużno jest chronione dzięki istnieniu rezerwatu
ornitologicznego o tej samej nazwie, zaś lęgowiska na jez. Łebsko i Gardno
chroni Słowiński Park Narodowy. Objęta postanowieniami Konwencji
Ramsarskiej.
Proponowane
sposoby ochrony. Ochronę
gatunkową powinna uzupełniać specjalna ochrona niektórych kolonii
lęgowych.
Gniazdowanie mewy
malej w dolinie Biebrzy jest dodatkowym argumentem przemawiającym za
wprowadzeniem ochrony prawnej tego unikalnego pod względem przyrodniczym
obszaru.
|
