| |
POWRÓT
POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ SERWISU
|
Milvus
milvus
Kania rdzawa
|
Wysypuje
prawie w całym kraju, głównie na północy i zachodzie, w liczbie ok. 300 par
lęgowych. Ostatnio nieco liczniejsza. Ściśle chroniona. |
|
|
Pochodzenie i systematyka. Gatunek politypowy. W Polsce występuje
podgatunek nominatywny.
Rozmieszczenie.
Najliczniej (50-60 par lęgowych) gnieździ się na terenach dawnych
woj. szczecińskiego, koszalińskiego, pilskiego i na Ziemi Lubuskiej, mniej
licznie i lokalnie na Mazurach. Na Dolnym Śląsku zarejestrowano stanowiska
liczące ok. 20 par. W pozostałej części kraju, szczególnie w środkowej i
wschodniej Polsce występuje bardzo nielicznie.
Zmiany siedliskowe. Brak dokładnych
informacji.
Wielkość populacji wolno
żyjącej. Ok 300 par lęgowych.
Kierunek i prognoza zmian populacji. Spadek
liczebności kani rdzawej zarejestrowano w wielu krajach Europy w XVIII, XIX i
pierwszej połowie XX w.. jednak obecnie jej liczebność w zachodniej Europie
wyraźnie wzrasta. Podobna tendencja zaczyna zaznaczać się i w Polsce. Stąd w
najbliższym czasie można oczekiwać w Polsce pewnego wzrostu liczebności tego
gatunku. |
|
|
Przyczyny
wymierania. Przyczyny zmniejszania się areału
lęgowego i liczebności w XIX i na początku XX w. nie są jasne. Prawdopodobnie
należały do nich: bezpośrednie tępienie, intensyfikacja gospodarki (zwłaszcza
rolnej) i zmniejszanie się ilości dostępnej padliny.
Stosowane sposoby ochrony.
Podlega ochronie gatunkowej. Chroniona w ramach Konwencji Waszyngtońskiej ,
Bońskiej i Berneńskiej.
Do lat sześćdziesiątych
XX w. kania rdzawa była gatunkiem bardzo rzadkim, występującym nieco liczniej
tylko na Pomorzu. w Wielkopolsce i na Śląsku. Ponadto sporadyczne informacje o
gniazdowaniu pochodziły z Mazur, Zamoiszczyzny, Karpat i Gór Świętokrzyskich.
Kania rdzawa prawdopodobnie gnieździła się też w Puszczy Kampinoskiej,
Białowieskiej i na Bagnach Biebrzańskich.
|
