| |
POWRÓT
POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ SERWISU
|
Bardzo rzadki ptak lęgowy gnieżdżący się we wschodniej i środkowej części
kraju; wyraźnie zanika. Chroniony częściowo prawem łowieckim. |
|
|
Pochodzenie i systematyka. Gatunek monotypowy.
Rozmieszczenie. W Polsce jedynym większym
stanowiskiem lęgowym są bagna Biebrzy, gdzie w 1980 r. liczebność dubelta
oceniono na ok. 370 tokujących ptaków. Znacznie mniejsze skupienia lęgowych
dubeltów zachowały się miejscami nad Narwią, na obrzeżach Puszczy Białowieskiej,
na Pojezierzu Łęczyńsko-Włodawskim. Poza tym, prawdopodobnie sporadycznie,
gnieżdżą się na Zamojszczyżnie nad rz. Huczwą i Wieprzem k. Niemirówka, lokalnie
nad Bugiem, na Suwalszczyżnie w okolicach Kowali Oleckich, na Bagnie Kramskim
pod Koninem, nad Wartą pod Poznaniem i Zagórowem, nad Notecią k. Czarnkowa.
Stanowiska we wschodniej części kraju znajdują się na obecnej, zachodniej
granicy zasięgu dubelta.
Zmiany
siedliskowe. Postępujące osuszanie terenu, w tym również i we
wschodniej Polsce, powoduje kurczenie się obszarów lęgowych tego
gatunku.
Wielkość populacji wolno
żyjącej. Ok 550-600 tokujących samców.
Kierunek i prognoza zmian populacji. W ciągu XIX i
XX w. dubelt niemal wyginął w Europie Środkowej, a w innych częściach
europejskiego zasięgu jego liczebność wyraźnie spadła. W Polsce jedynie
populacja biebrzańska ma szansę na dłuższe
przetrwanie.
|
|
|
Przyczyny wymierania.
Przekształcanie krajobrazu,
polegające na osuszaniu obszarów bagiennych, zmianie ich użytkowania i szaty
roślinnej.
Stosowane
sposoby ochrony. Gatunek łowny
od 15 VIII do odlotu, podlega prawu łowieckiemu. Podlega Konwencji Bońskiej,
Berneńskiej i Ramsarskiej.
Proponowane sposoby ochrony. Ochrona rezerwatowa ważniejszych lęgowisk. Konieczne jest
ponadto wprowadzenie całorocznego zakazu odstrzału tego gatunku.
W XIX w. był ptakiem lęgowym w całej nizinnej
części kraju, licznie gniazdował w Augustowskiem i Lubelskiem. W pierwszej
połowie naszego stulecia znajdowano już tylko sporadyczne lęgi na Pomorzu
Zachodnim, nad jez. Żarnowieckim, k.Czarnkowa, na Mazurach (rejon Gołdapi) i na
obrzeżach Puszczy Białowieskiej.
|
