POWRÓT

POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ SERWISU

Lymnocryptes minimus Bekasik       Prawdopodobnie gnieździ się niekiedy tylko kilka par na Bagnach Biebrzańskich - stanowisku leżącym daleko na południowy zachód od zwartego areału tego gatunku. Chroniony.

Pochodzenie i systematyka. Gatunek pochodzenia syberyjskiego, monotypowy.        Rozmieszczenie. W Polsce w 1977 r. przypuszczalnie gniazdowało kilka par (znaleziono 2 gniazda zawierające po 4 jaja) na torfowiskach w południowej części basenu Biebrzy. W następnych latach (1978-80), jak i poprzednich (1966-71) nie stwierdzono lęgów w tym rejonie.       Zmiany siedliskowe. Na znacznych obszarach północno-wschodniej Polski dokonano (np. Bagno Wizna nad Narwią i dolną Biebrzą) i prowadzi się melioracje osuszające (np. Krowie Bagno pod Włodawą) na bagnach i torfowiskach, które naruszają potencjalne siedliska bekasika.        Wielkość populacji wolno żyjącej. Bekasik jest u nas ptakiem bardzo rzadkim. W północno-wschodniej Polsce gnieździ się szacunkowo najwyżej kilka par. Natomiast corocznie i w różnych częściach kraju jest z rzadka spotykany podczas przelotów.       Kierunek i prognoza zmian populacji. Brak zauważalnych zmian w jednym kierunku. Bekasika cechują raczej okresowe pojawianie się i zanikanie.

Przyczyny wymierania. Zaniki gatunku prawdopodobnie są związane z degradacją jego siedlisk. Stosowane sposoby ochrony. Gatunek łowny, objęty całoroczną ochroną bez prawa odstrzału. Podlega Konwencji Bońskiej, Berneńskiej i Ramsarskiej.
Proponowane sposoby ochrony. Najbardziej skuteczną i perspektywiczną formą utrzymania gatunku jest ochrona jego typowych siedlisk, choćby tylko w kotlinie Biebrzy.