Tagi:
- Sokół wędrowny , Falco peregrinus , ptak, ochrona, ptakiw Polsce, zagrożenia, gniazdowanie, lęgowiska, siedliska
Niegdyś
rozpowszechniony w całym kraju. obecnie w zaniku. W Polsce gnieździ się
jedna lub najwyżej kilka par. Ściśle chroniony. |
|
|
|
Pochodzenie i
systematyka. Wykazuje duże zróżnicowanie wewnątrzgatunkowe. Wyróżnia
się od kilkunastu do dwudziestu kilku podgatunków, przy czym ich wykazy
nie zawsze są jednakowe. Panuje pogląd, że cala polska populacja należy
do formy nominatywnej, której areał występowania obejmuje ogromny
obszar, w pasie od Wysp Brytyjskich do dorzecza Amuru. Wśród przelotnych
i zimujących notowany był w Polsce także podgatunek tundrowy.
Nie są tak duże,
by mogły być przyczyną zanikania sokoła wędrownego. |
||
Przyczyny wymierania. Dane z lat sześćdziesiątych XX w. wskazują w
sposób jednoznaczny, że główną przyczyną załamania się populacji sokoła
wędrownego był wysoki stopień skażenia środowiska, samych ptaków i ich jaj
chlorowanymi węglowodorami, zwłaszcza insektycydami oraz polichlorkami
bifenyli (PCB). Kumulacja tych związków w organizmie ptaków wywołała poważne
zakłócenia w procesie rozrodu. Niezależnie od lego, a może właśnie w połączeniu
z tymi czyynnikaini cala światowa populacja sokola wędrownego przechodzi
głęboki kryzys biologiczny.
Stosowane sposoby ochrony. Podlega ochronie gatunkowej. Ochrona prawna nie
uchroniła go jednak przed poważnym regresem, jako że główne tego przyczyny
nie leżą w sferze bezpośredniego zagrożenia ze strony człowieka. Objęty
Konwencją Waszyngtońską, Bońską i Berneńską.
Proponowane sposoby ochrony. W niektórych krajach, jak Stany Zjednoczone,
Niemcy, Francja czy Szwecja, z powodzeniem stosowane jest ciągłe pilnowanie
gniazd sokołów i pełne czuwanie nad pomyślnym przebiegiem lęgów.
Skorzystanie tych przykładów w Polsce jest godne polecenia w
przypadkach, gdy stanowisko lęgowe staje się znane większej liczbie osób i
istnieją uzasadnione przypuszczenia, że lęg może stać się obiektem grabieży
lub wandalizmu. Posługując się opracowanymi w USA i Niemczech, a sprawdzonymi
tam w praktyce metodami, w latach 1990 i 1991
przeprowadzono na niżu polskim pierwsze pilotażowe introdukcje sokołów wędrownych
w liczbie 9 sztuk.