Tagi:
- Kormoran czarny, Phalacrocprax carbo, ptak, ochrona, ptakiw Polsce, zagrożenia, gniazdowanie, lęgowiska, siedliska
Nieliczny, kolonijnie gnieżdżący się ptak w północnej i zachodniej części kraju. W latach osiemdziesiątych odnotowano wzrost liczebny tego gatunku. Chroniony. |
|
|
|
Pochodzenie i
systematyka. W obrębie gatunku wyróżnia się kilka podgatunków, z
których dwa występują w Europie.
W Polsce występuje
na Pomorzu. Mazurach, a w ostatnich latach także w innych rejonach niżu
polskiego. |
||
Stosowane sposoby ochrony. Podlega ochronie gatunkowej. Sześć
kolonii objętych jest ochroną rezerwatową. Podlega Konwencji Ramsarskiej.
Proponowane sposoby ochrony. Utrzymanie ochrony gatunkowej i rozszerzenie
ochrony rezerwatowej. Na ochronę rezerwatową zasługują dodatkowo: wyspa na
jez. Serwy, las lęgowy nad Narwią k. Czarnocina. Niektóre rezerwaty (np. w Kątach
Rybackich, nad jez. Czerwica) wymagają powiększenia, aby zapobiec wyrębowi
starych drzewostanów w bezpośrednim sąsiedztwie kolonii.
Lokalnie kormorany są narażone na nielegalne tępienie jako tzw. szkodniki
rybackie. Wskutek presji gospodarstw rybackich, redukcje niektórych kolonii wyjątkowo
odbywają się również za zezwoleniem władz ochrony przyrody; np. w 1969 r.
taka redukcja miała miejsce w woj. olsztyńskim. Zdarzają się przypadki
omijania prawa i niszczenia nowo powstałych kolonii.