Kania rdzawa , Milvus milvus

Milvus milvus

Kania rdzawa

      Wysypuje prawie w całym kraju, głównie na północy i zachodzie, w liczbie ok. 300 par lęgowych. Ostatnio nieco liczniejsza. Ściśle chroniona. 

      Pochodzenie i systematyka. Gatunek politypowy. W Polsce występuje podgatunek nominatywny.
      Rozmieszczenie.



Najliczniej (50-60 par lęgowych) gnieździ się na terenach dawnych woj. szczecińskiego, koszalińskiego, pilskiego i na Ziemi Lubuskiej, mniej licznie i lokalnie na Mazurach. Na Dolnym Śląsku zarejestrowano stanowiska liczące ok. 20 par. W pozostałej części kraju, szczególnie w środkowej i wschodniej Polsce występuje bardzo nielicznie.
      Zmiany siedliskowe. Brak dokładnych informacji.
      Wielkość populacji wolno żyjącej. Ok 300 par lęgowych. 
      Kierunek i prognoza zmian populacji. Spadek liczebności kani rdzawej zarejestrowano w wielu krajach Europy w XVIII, XIX i pierwszej połowie XX w.. jednak obecnie jej liczebność w zachodniej Europie wyraźnie wzrasta. Podobna tendencja zaczyna zaznaczać się i w Polsce. Stąd w najbliższym czasie można oczekiwać w Polsce pewnego wzrostu liczebności tego gatunku.



Przyczyny wymierania. Przyczyny zmniejszania się areału lęgowego i liczebności w XIX i na początku XX w. nie są jasne. Prawdopodobnie należały do nich: bezpośrednie tępienie, intensyfikacja gospodarki (zwłaszcza rolnej) i zmniejszanie się ilości dostępnej padliny.
Stosowane sposoby ochrony. Podlega ochronie gatunkowej. Chroniona w ramach Konwencji Waszyngtońskiej , Bońskiej  i Berneńskiej.
Do lat sześćdziesiątych XX w. kania rdzawa była gatunkiem bardzo rzadkim, występującym nieco liczniej tylko na Pomorzu. w Wielkopolsce i na Śląsku. Ponadto sporadyczne informacje o gniazdowaniu pochodziły z Mazur, Zamoiszczyzny, Karpat i Gór Świętokrzyskich. Kania rdzawa prawdopodobnie gnieździła się też w Puszczy Kampinoskiej, Białowieskiej i na Bagnach Biebrzańskich.




Tagi:

Szukaj

Reklama



Reklama