Bekasik, Lymnocryptes minimus
|
Lymnocryptes minimus
Bekasik
|
Prawdopodobnie gnieździ
się niekiedy tylko kilka par na Bagnach Biebrzańskich - stanowisku leżącym
daleko na południowy zachód od zwartego areału tego gatunku. Chroniony.
|
|
|
Pochodzenie i
systematyka. Gatunek pochodzenia syberyjskiego, monotypowy.
Rozmieszczenie. W Polsce w 1977 r.
przypuszczalnie gniazdowało kilka par (znaleziono 2 gniazda zawierające
po 4 jaja) na torfowiskach w południowej części basenu Biebrzy. W następnych
latach (1978-80), jak i poprzednich (1966-71) nie stwierdzono lęgów w
tym rejonie.
Zmiany siedliskowe. Na znacznych
obszarach północno-wschodniej Polski dokonano (np. Bagno Wizna nad Narwią
i dolną Biebrzą) i prowadzi się melioracje osuszające (np. Krowie
Bagno pod Włodawą) na bagnach i torfowiskach, które naruszają
potencjalne siedliska bekasika.
Wielkość populacji wolno żyjącej.
Bekasik jest u nas ptakiem bardzo rzadkim. W północno-wschodniej Polsce
gnieździ się szacunkowo najwyżej kilka par. Natomiast corocznie i w różnych
częściach kraju jest z rzadka spotykany podczas przelotów.
Kierunek i prognoza zmian populacji. Brak
zauważalnych zmian w jednym kierunku. Bekasika cechują raczej okresowe
pojawianie się i zanikanie.
|
Przyczyny wymierania. Zaniki gatunku prawdopodobnie są związane z
degradacją jego siedlisk. Stosowane sposoby ochrony. Gatunek łowny, objęty
całoroczną ochroną bez prawa odstrzału. Podlega Konwencji Bońskiej, Berneńskiej
i Ramsarskiej.
Proponowane sposoby ochrony. Najbardziej skuteczną i perspektywiczną
formą utrzymania gatunku jest ochrona jego typowych siedlisk, choćby tylko w
kotlinie Biebrzy.
Tagi:
-
Bekasik, Lymnocryptes minimus, ptak, ochrona, ptakiw Polsce, zagrożenia, gniazdowanie, lęgowiska, siedliska